Nienburg Abbey, Benedictijner abdij in Nienburg (Saale), Duitsland

De abdij van Nienburg is een voormalig benedictijnenklooster in Nienburg an der Saale, Saksen-Anhalt. De abdijkerk Sint-Maria en Sint-Cyprianus, ingewijd in 1004, is een vroeggotische hallenkerk met romaanse elementen, hoofdzakelijk gebouwd in de 13e eeuw en gerekend tot de vroegste gotische hallenkerken van Midden-Duitsland. De kloostergebouwen werden tussen 1680 en 1690 verbouwd tot een kasteel.

De benedictijnse gemeenschap, in 970 gesticht in Thankmarsfelde in de Harz, werd in 975 overgebracht naar de burcht Nienburg om de Sorbische bevolking van de streek te bekeren; de verbouwing duurde meer dan dertig jaar. Keizer Otto II verklaarde de abdij tot Reichskloster en zij werd een van de rijkste kloosters van de regio, met verspreide bezittingen als Harzgerode, Niemitsch en Lübben. In 1166 droeg Frederik Barbarossa haar over aan de aartsbisschoppen van Maagdenburg, waarmee de zelfstandigheid eindigde.

Rond 1150 werd in de abdij van Nienburg de rijkskroniek van de Annalista Saxo geschreven. De in 1004 gewijde abdijkerk van Sint-Maria en Sint-Cyprianus behoort nu tot de Evangelische Landskerk van Anhalt en wordt oecumenisch gebruikt. Gero II, markgraaf van de Saksische Oostmark, en Thietmar, markgraaf van Meissen, liggen hier begraven.

De in 1004 gewijde abdijkerk van Sint-Maria en Sint-Cyprianus is nog in gebruik, behoort tot de Evangelische Landeskirche Anhalts en wordt oecumenisch gebruikt. Ze is een halte op de Straße der Romanik, de toeristische route langs Romaanse bouwwerken in Saksen-Anhalt. ernaast staan de tot slot omgebouwde kloostergebouwen, waarvan in 1996 delen door brand werden verwoest.

In 1996 verwoestte een brand, veroorzaakt door spelende kinderen, delen van de voormalige abdij- en kasteelgebouwen. De plek was in 1871 verkocht aan een industrieel, die er een mouterij van maakte. De kloostergebouwen waren tussen 1680 en 1690 verbouwd tot weduwewoning voor de vorsten van Anhalt.