Seligenthal Abbey, Cisterciënzer nonnenklooster in Landshut, Duitsland.

Seligenthal is een in 1232 gesticht cisterciënzerinnenklooster in Landshut. De in 1259 gewijde abdijkerk werd in 1732–34 naar plannen van Johann Baptist Gunetzrhainer verbouwd tot een centraalbouw in vroeg-rococostijl, met stucwerk en plafondfresco's van Johann Baptist Zimmermann. Het complex omvat een in 1698 gebouwde kerktoren en kloostergebouwen rond binnenplaatsen.

Ludmilla, weduwe van hertog Lodewijk I van Beieren, stichtte het klooster in 1232; zij woonde er en werd in 1240 begraven in de Afrakapel. De in 1259 gewijde abdijkerk werd de begraafplaats van de Wittelsbachse hertogen. In 1732-34 verbouwde Johann Baptist Gunetzrhainer haar tot een centraalbouw in vroege rococostijl, met stucwerk en plafondfresco's van Johann Baptist Zimmermann. Het klooster werd in 1803 opgeheven en in 1835 heropgericht.

De naam Seligenthal duikt voor het eerst op in 1245 of 1246, toen het huis bij de cisterciënzerorde werd ingelijfd. Twee vroeggotische houten beelden in de abdijkerk, waarvan een met een vroege vorm van het Beierse ruitenwapen, herinneren aan stichteres Ludmilla en haar echtgenoot Lodewijk I. De zusters leidden vanaf 1782 een meisjesschool, die in 1820 werd gesloten; vandaag huist het complex een kleuterschool, een Grundschule, een Wirtschaftsschule, een Gymnasium en een Fachakademie für Sozialpädagogik.

Het klooster herbergt vandaag een onderwijscampus met kleuterschool en meerdere schoolniveaus, wat het actief houdt als leergemeenschap. Bezoekers moeten weten dat het terrein voornamelijk als onderwijsinstelling wordt gebruikt.

Twee vroeggotische houten beelden in de abdijkerk, met een vroege vorm van het Beierse ruitenwapen, herinneren aan stichteres Ludmilla en hertog Lodewijk I. Ludmilla werd in 1240 bijgezet in de romaanse Afra-kapel; haar gebeente werd later naar de abdijkerk overgebracht.