Leverkusen Bridge, Tuibrug in Merkenich, Duitsland

De Leverkusenbrug voert de A1 tussen Keulen-Merkenich en Leverkusen-Wiesdorf over de Rijn. Het bouwwerk uit 1965 was een 687,32 m lange tuibrug van het harptype met een hoofdoverspanning van 280 m, een 37,1 m breed kokerliggerdek en 46,1 m hoge stalen pylonen. Het wordt vervangen door twee parallelle bouwwerken van elk 1065,65 m, met een 688,70 m lange tuibrug en een 376,95 m lange aanbrug; het eerste werd op 4 februari 2024 opengesteld.

De tussen 1961 en 1965 naar ontwerp van de ingenieurs H. Schumann en H. Homberg gebouwde brug werd opgetrokken door een consortium met onder meer Aug. Klönne, MAN Werk Gustavsburg, Hein Lehmann AG, Krupp en Stahlbau Humboldt AG en opende op 5 juli 1965. Zij droeg de A1 over de Rijn in de noordelijke Keulse autosnelwegring. Omdat het verkeer de geplande 40.000 voertuigen per dag ver overschreed, werd vanaf 2016 vervanging gepland; de eerste nieuwe helft opende op 4 februari 2024.

De brug draagt de A1, het noordelijke deel van de Keulse autosnelwegring, tussen Keulen-Merkenich en Leverkusen-Wiesdorf; omdat de stadsgrens midden in de Rijn loopt, geldt ze als de noordelijkste Rijnoevergang van Keulen. Sinds 2012 zijn vrachtwagens boven 3,5 ton verboden, toch slaan jaarlijks duizenden chauffeurs per vergissing af naar de A1-toerit en krijgen een boete.

De brug draagt de A 1 tussen Keulen-Merkenich en Leverkusen-Wiesdorf. Sinds 2014 zijn voertuigen boven 3,5 ton verboden, en een in 2016 geïnstalleerd blokkeersysteem stopt vrachtwagens breder dan 2,3 m; verkeerd geleide trucks veroorzaken afsluitingen. Het eerste nieuwe brugdeel ging op 4 februari 2024 open en draagt al het verkeer op drie versmalde rijstroken per richting tot het tweede deel volgt.

De stalen pylonen van de oude brug reiken 46,1 m boven de rijbaan, en de zeshoekige tuikabels van 19 gesloten strengen lopen op 17,5 en 39,5 m hoogte door de pylonen. De bovenste twee kabels dragen krachten tot 5563 ton, de onderste 3473 ton.