Ludwigsluster Kanal, Kanaalsysteem in district Ludwigslust-Parchim, Duitsland

Het Ludwigsluster Kanal takt bij Tuckhude af van het Neuer Kanal en loopt ongeveer 28 kilometer zuidwaarts tot in het slotpark van Ludwigslust, daarna west- en zuidwestwaarts om bij Menkendorf in de Rögnitz uit te monden. Tussen het begin op 33 m boven zeeniveau en de monding overwint het 15 meter verval; het stroomgebied beslaat 102 km². Ten westen van Ludwigslust nadert het de Rögnitz tot op ongeveer 30 meter, waar een verdeelstuw en sinds 2009 twee omleidingsgeulen de vistrek mogelijk maken.

Hertog Frederik II van Mecklenburg-Schwerin liet het kanaal van 1756 tot 1760 aanleggen om de fonteinen en cascades van het nieuwe slotspark in Ludwigslust te voeden. Het verlengde de eerdere Drellengraben, omdat er geen natuurlijke waterloop beschikbaar was. In 1780 verving een cascade van granietblokken een houten voorganger, en het kanaal diende ooit ook voor het vlotten van hout.

Het kanaal voedt de vijvers, fonteinen en de cascade in het park van slot Ludwigslust, dat vanaf 1756 werd aangelegd op wens van hertog Frederik II van Mecklenburg-Schwerin. De granieten cascade uit 1780 draagt drie laatbarokke zandsteengroepen van beeldhouwer Rudolph Kaplunger; de middelste verbeeldt de riviergoden van de Stör en de Rögnitz.

Het kanaal loopt ongeveer 28 kilometer van Tuckhude tot de monding in de Rögnitz bij Menkendorf en overbrugt 15 hoogtemeters. Ten westen van Ludwigslust nadert het de Rögnitz tot op ongeveer 30 meter; daar liggen een verdeelstuw en sinds 2009 twee omleidingsgeulen voor vissen. De cascade in het slotpark werd van november 2006 tot juli 2008 gerestaureerd.

De cascade van 1780 voor het slot verving een houten bouwwerk; de drie allegorische zandsteengroepen van beeldhouwer Rudolph Kaplunger beelden onder meer de riviergoden van de Stör en de Rögnitz uit. Van november 2006 tot juli 2008 werd zij gerestaureerd; het water komt uit een kanaal dat vroeger ook voor houtvlotten diende.