Old Academy, Renaissance architectuurmonument in Münchner Altstadt, Duitsland.

De Oude Academie, ook Wilhelminum genoemd, is een deels zes verdiepingen tellend renaissancecomplex in de oude binnenstad van München, rond vier binnenplaatsen: de Zierhof, Klosterhof, Schmuckhof en Wirtschaftshof. De L-vormige vleugels omsluiten een geplaveid plein; de onderste lagen zijn van lichtbeige steen met rijen rechthoekige vensters, de bovenverdiepingen okergeel met ronde vensters in siermetselwerk afgewisseld met hoge rechthoekige vensters. Het steile dak is met rode pannen bedekt en doorbroken door kleine dakkapellen; de gevel rijst rechtstreeks uit de bestrating, achter een rij kleine bomen.

Het gebouw werd in 1583 in opdracht gegeven door hertog Wilhelm V van Beieren en diende aanvankelijk als jezuïetenschool en college naast de kerk Sint-Michaël. In de loop der eeuwen veranderden de functies herhaaldelijk, wat de veranderende behoeften van de stad weerspiegelt.

De naam Alte Akademie komt van de Beierse Academie van Wetenschappen, hier vanaf 1783 gevestigd, en de Academie voor Beeldende Kunsten, hier vanaf 1807. Het gebouw heet ook Wilhelminum, naar hertog Willem V, financier van het jezuïetencollege. Vier binnenplaatsen — Zierhof, Klosterhof, Schmuckhof en Wirtschaftshof — behouden hun namen en ligging.

Het gebouw wordt sinds 2020 verbouwd en in 2023 kwam de bouw stil te liggen, waardoor de binnenplaatsen en winkels niet voor bezoekers open zijn. De buitenkant is te zien vanaf de omliggende straten van de oude stad, tussen Neuhauser Strasse en Kapellenstrasse bij de Sint-Michielskerk.

De dinosaurusfossielen die Ernst Stromer von Reichenbach in Egypte opgroef, lagen in het museum in dit gebouw; directeur Hans Krieg negeerde Stromers wens ze veilig op te bergen en ze gingen verloren bij het bombardement van april 1944. Slechts 16 vensterassen van de zuidmuur overleefden de oorlog, en Josef Wiedemann bouwde het complex volgens de oude structuren weer op.