Düdinger Möser, Beschermd moerasgebied in Düdingen, Zwitserland

Düdinger Möser is een uit meerdere delen bestaand wetlandreservaat ten westen van Düdingen, gevormd door het eigenlijke Düdingermoos, het Ottisbergmoos, het Garmiswilmoos, de Hexenweiher, het Tiefmoos en het Waldeggmoos. Het geheel van laag- en hoogveen, vijvers, sloten en elzen-berkenbroekbos beslaat met bufferzones ruim 70 hectare; het 6,62 hectare grote Waldeggmoos ligt ten noorden van de A12, de rest tussen de autosnelweg en de spoorlijn Bern–Fribourg.

De Düdinger Möser waren voor de veenwinning vermoedelijk zuivere hoogvenen, gevormd door veenmos waarvan de dode resten als turf de veenlaag jaarlijks ongeveer 1 mm laten groeien. Na de veenwinning ontstonden de huidige laagvenen; die moeten regelmatig gemaaid worden, anders raken ze begroeid en worden ze langzaam verdrongen door opkomend bos.

Een botanisch pad voert langs 60 inheemse moeras-, veld- en bosplanten die op borden worden toegelicht. De waterlelies die bezoekers fotograferen horen niet bij de moerasflora: bioloog Jacques Studer meldt dat professor Pater Schmid ze in de jaren 1980 voor een excursie uitzette en ze bleven staan. De zegge Carex pseudocyperus groeit vooral langs de ontwateringsgreppels.

Het veengebied ligt ten westen van de kern van Düdingen, grotendeels tussen de spoorlijn Bern–Fribourg en de A12; het 6,62 ha grote Waldeggmoos ligt ten noorden van de snelweg. Een botanisch pad toont 60 inheemse moeras-, veld- en bosplanten op informatieborden. Omdat de laagvenen regelmatig worden gemaaid, blijft u best op de paden.

Hier leeft de grootste populatie van de kleine watersalamander van het kanton Fribourg. De kamsalamander, in 2017 nog aangetroffen, is inmiddels verdwenen, terwijl de bruine kikker, de alpenwatersalamander en de gewone pad nog goed vertegenwoordigd zijn.