Sbarramento Lodrino-Osogna, Militair fortificatiecomplex in het district Riviera, Zwitserland

De vestinglinie Lona bij Lodrino-Osogna omvat 100 verdedigingswerken aan weerszijden van de Tessin in het district Riviera. Tot de werken behoren antitankversperringen op de dalbodem, infanteriebunkers en artilleriewerken in rotscavernes. De artilleriestellingen bij Mairano en Mondascia huisvestten 12-cm ringbuiskanonnen, later vervangen door 10,5-cm houwitsers.

De Lona-linie werd tussen 1939 en 1942 gebouwd door troepen en particuliere bedrijven volgens plannen van de 9e Divisie en sloot het Tessindal ten zuiden van Biasca af tegen landingen op de Magadino-vlakte en een doorbraak via het Misox. In 1950–1960 werd zij bij Iragna versterkt met geprefabriceerde bolbunkers en 8,1-cm fortenmortieren, en in 1995, na de Koude Oorlog, buiten dienst gesteld.

De naam LONA is een acroniem van LOdrino en OsogNA, de twee dorpen aan de uiteinden van de linie, en verwijst niet naar een plaats die Lona heet. Dezelfde afkorting draagt de Kampfgruppe Lona, de eenheid van twee bataljons die de linie bezette. De artilleriewerken Santa Pietà en San Martino zijn genoemd naar de naburige kerken.

De 100 objecten liggen aan beide oevers van de Tessin tussen Lodrino, Osogna, Iragna en Biasca, ten zuiden van Biasca; de artilleriewerken van Mairano en Mondascia vormen de hoofdgroep. Veel bunkers staan op particulier of dichtgegroeid terrein: controleer de toegang voor het binnengaan en neem een zaklamp mee. Het commandopost A 8160 in Pollegio was vermomd als rustico.

Het commandopost van de stelling Lona, A 8160, stond in Pollegio, vermomd als rustico, en werd pas in 2003 opgegeven. De infanteriebunker Grande op het sportveld van Lodrino was omhuld door een namaakhuis. In een steengroeve bij Osogna werd na de oorlog het rotswerk A 8146 gebouwd voor twee 8,1 cm vestingmortieren op ongeveer 30 m van elkaar.