Church of St. Lawrence, Gotische kerk in het centrum van St. Gallen, Zwitserland

De Sint-Laurentiuskerk is een gotisch kerkgebouw in het centrum van St. Gallen, gekenmerkt door spitsbogen, ribbinggewelven en uitwendige steunberen. Het interieur wordt bepaald door gekleurde glasramen, altaren en beeldhouwwerken die het karakter van dit religieuze gebouw bepalen.

Het eerste gebouw dateert uit het midden van de 12e eeuw; de oudste bewaarde schriftelijke vermelding staat in een document uit 1225, en al in 1235 had St. Laurenzen de rang van parochiekerk onder de vorstelijke abdij. Op 10 december 1359 werd de parochiekerk met haar kapelanijen en inkomsten ingelijfd bij de abdij. Een overeenkomst uit 1413 begon de overdracht van het kerkbestuur aan de stadsraad, bevestigd door het verdrag van Bischofszell van 1509.

De kerk is gewijd aan de heilige Laurentius van Rome, wiens naam nog steeds de parochie aanduidt. Sinds de Reformatie is het de hoofdkerk van de gereformeerde stad en ze dient nog altijd als vergaderruimte van de Ortsbürger. In 1995 trok de pas gewijde bisschop Ivo Fürer in St. Laurenzen binnen, omdat de kathedraal te klein was voor de wijding.

St. Laurenzen staat aan de Marktgasse, op enkele stappen van de Marktplatz en ongeveer 300 meter van het abdijgebied; in de buurt liggen de Scheidemauer en het Karlstor uit 1566, die ooit de gereformeerde stad van het vorstelijk-abdijgebied scheidden. De kerk is nog steeds de vergaderruimte van de plaatselijke burgers (Ortsbürger) en huisvest naast kerkdiensten ook burgervergaderingen; kijk even op het parochiebord voordat u de deur opent.

Op 5 juni 1995 trok de pas gewijde bisschop Ivo Fürer plechtig binnen in St. Laurenzen, omdat de wijding wegens plaatsgebrek van de kathedraal daarheen was verplaatst; de gereformeerde gemeente had dit aangeboden om de oecumene te benadrukken. Zijn opvolger Markus Büchel werd er in 2006 gewijd en bood de gemeente daarvoor de dom aan.