Belle Isle Northeast Light, Federaal erfgoed vuurtoren op Belle Isle, Newfoundland en Labrador, Canada.

De Belle Isle Northeast Light is een 27 meter hoge, twaalfzijdige vuurtoren met vliegende steunberen op Belle Isle, Newfoundland. Het licht staat op een brandvlak van 42 meter boven zeeniveau en flitst elke elf seconden wit. Zo nodig klinkt elke 30 seconden een mistsein met één stoot.

De vuurtoren werd gebouwd in 1905 toen Newfoundland nog niet deel uitmaakte van Canada. Het behoort tot een reeks van negen torens met steunberen die waren ontworpen om veilige passage door de zeestraat te garanderen.

De toren is een van de negen met steunberen gebouwde vuurtorens die William P. Anderson rond 1910 ontwierp; zijn twaalfzijdige vorm met luchtbogen leverde hem de erkenning als federaal erfgoedgebouw op. Hij deelt Belle Isle met twee andere vuurtorens en zendt elke elf seconden een witte flits uit.

Het licht staat op een brandpuntsvlak van 42 meter boven zeeniveau en is daardoor ver in de zeestraat zichtbaar. Bij mist kan elke 30 seconden een enkele stoot klinken; de witte flits komt elke elf seconden. De toren staat op Belle Isle, een van de drie vuurtorens van het eiland.

Belle Isle Northeast Light is een van de negen vuurtorens met steunberen die William P. Anderson rond 1910 voor Canada ontwierp; de toren heeft twaalf zijden en niet de soms genoemde achthoekige vorm. Het licht staat 42 meter boven zeeniveau en flitst elke elf seconden wit.