Śviciaź Lake, Natuurlijk meer in de regio Grodno, Wit-Rusland.

Śviciaź is een zoetwater meer in de regio Grodno met helder water omgeven door dichte vegetatie en natuurlijke oevers. Het water wordt omzoomd door verschillende waterplanten en rietkragen die het meer kenmerken.

Het meer is van karstische oorsprong: het ontstond door het instorten van kwartaire afzettingen in ondergrondse holten. In 1930 werden het meer en de omgeving dank zij de inspanningen van Stanisław Lorentz als monument erkend. Sinds 1970 worden het meer en een bos van 847 hectare beschermd door het landschapsreservaat Svitzyazanski, dat in 2007 een republikeins reservaat werd en sinds 2012 door een staatsinstelling voor natuurbescherming wordt beheerd.

De naam van het meer hangt samen met een legende die Adam Mickiewicz opnam in zijn ballade „Świteź“ (1820-1821): een stad onder vorst Turan verzonk hier liever dan zich over te geven, en haar bewoners werden de bloemen die doden wie ze plukt. Een steen bij de oever draagt verzen uit de ballade. De zeldzame waterlobelia, plaatselijk „cary“ genoemd, is de plant uit de legende.

Het meer is bereikbaar via regionale wegen die verbonden zijn met de belangrijkste transportroutes in de regio Grodno. Bezoekers moeten goed schoeisel dragen omdat de oevers natuurlijk zijn en op sommige plaatsen moerassig kunnen zijn.

Het meer herbergt een plantvorm, Tetradinium javanicum, die alleen van Java is beschreven, en de weekdiersoort Planorbis stelmachticus, bekend uit meren in Frankrijk, België en Duitsland. Het zoöplankton bevat ook relictkreeftachtigen van noordelijke meren.