Stadthauptpfarrkirche hl. Egid, Klagenfurt, Parochiekerk in Klagenfurt, Oostenrijk.

De hoofdkerkparochie Sint-Egidius staat in het centrum van Klagenfurt met een opvallende toren van ongeveer 92 meter hoog, de tweede hoogste kerktoren in Karinthië. Het gebouw combineert architectuur uit verschillende periodes en bepaalt de skyline van de stad.

Een kerk op deze plek is in 1255 gedocumenteerd als vicariaat van Maria Saal en kreeg in 1303 parochierechten; in 1347 verschijnt „sand Gilgen“ in de bronnen. Aardbevingen in 1571, 1680 en 1688 beschadigden het gebouw, waarna de romaanse kerk in 1690 werd afgebroken. De eerste steen van de nieuwe toren werd in 1692 gelegd, de kerk op 8 september 1697 gewijd en de toren in 1709 voltooid.

De parochie is genoemd naar de heilige Egidius, in een document uit 1347 "sand Gilgen" genoemd. Het hoogaltaar dat sinds 1780 in gebruik is verving twee eerdere versies, en de barokke preekstoel die rond 1740 door Benedikt Bläß werd gesneden behandelt het thema boete. De plafondfresco's van Fromiller en Mölckh werden in 1760/61 aangebracht.

Het 50 meter hoge uitkijkplatform van de Türmergalerie is alleen tijdens rondleidingen te beklimmen, niet dagelijks. De kerk is een actieve parochie; bezoekers kunnen beter de rondleidingstijden controleren voordat ze de klim plannen.

Met 91,7 meter is de toren na de Stadtpfarrturm van Villach de op één na hoogste kerktoren van Karinthië en geldt hij als een van de twee herkenningstekens van Klagenfurt. De barokke uihelm kwam er na brandschade aan de toren in 1723; de toren zelf was in 1709 voltooid.