Saint Jean church Feldkirch, Middeleeuwse kerk in Feldkirch, Oostenrijk

De Johanniterkirche staat aan de zuidoostzijde van de Marktgasse in Feldkirch: de gevel met zadeldak is naar de straat gericht, het schip en het ingesnoerde koor met drie zijden volgen de Johannitergasse. De toren staat in de oostelijke koordhoek en is bouwkundig verbonden met het voormalige Gymnasium uit 1860. De kern van het huidige gebouw dateert uit de 15e en 16e eeuw, met een zadeldak aan de Marktgasse en een schilddak aan de Johannitergasse. Binnen toont het plafond een geschilderd rond medaillon, het Sigillum refugii met zwerende hand en het jaartal 1405.

In 1218 gaf graaf Hugo von Montfort de Johannieters een hospitium aan de Marktgasse, waar een romaanse kerk werd gebouwd. De orde verkocht het hospitium aan de abdij van Weingarten, zodat alleen de kerk overbleef; in 1660 werd ze verbouwd onder prior Gabriel Bucelin en in 1695 aan de abdij van Ottobeuren overgedragen. In maart 1799 werd ze tijdens de napoleontische oorlogen verwoest en daarna als paardenstal en zoutopslag gebruikt, tot ze in 1809 aan het Gymnasium kwam.

De kerk wordt niet meer voor de eredienst gebruikt: sinds 1995 is ze het tentoonstellingscentrum van de stad voor hedendaagse kunst, met vier tentoonstellingen per jaar, twee van lokale en twee van internationale kunstenaars, onder curatorschap van Eva Jakob. De naam verwijst naar de Johannieters, die vanaf 1218 een hospitium aan de Marktgasse hadden. Op de geveltop is een fresco van Johannes de Doper van Florus Scheel uit 1927 te zien.

De kerk staat aan de zuidoostzijde van de Marktgasse, met de geveltop naar de straat en het schip langs de Johannitergasse; de toren is vastgebouwd aan het voormalige gymnasium van 1860. Ze dient nu als tentoonstellingsruimte voor hedendaagse kunst en niet als bedehuis, dus een bezoek hangt af van het tentoonstellingsprogramma. De vloer werd tussen november 1983 en november 1986 voor archeologisch onderzoek opengelegd en bleef open; zichtbaar zijn zes vloerniveaus en 25 graven.

In de toren staat sinds 1510 een ridderfiguur die „Bläsi“ heet en met hamerslagen op een klok de tijd aangeeft. De kerkvloer werd van november 1983 tot november 1986 opengelegd voor archeologisch onderzoek en bleef open; daarbij kwamen zes vloerniveaus en 25 graven aan het licht.