Pötzleinsdorfer Schlosspark, Paleispark in Wenen, Oostenrijk.

Het Pötzleinsdorfer Schlosspark is een 354.000 vierkante meter grote Engelse landschapstuin op de noordhelling van de Schafberg in het 18e Weense district Währing. Het omvat een classicistisch lusthuis, een badgrot, een gedenksteen voor dichter Johann Baptist von Alxinger, een grote kampeerweide met kinderspeelplaats en kinderboerderij, een openluchtvolière en twee kleine voetbalvelden. Het park is omheind en wordt van schemering tot ochtend afgesloten.

Philippina von Herberstein legde het park in de 18e eeuw aan en vanaf 1797 herontwierp Johann Heinrich Geymüller het met de tuiniers Konrad A. Rosenthal en Franz Illner. Na het faillissement van de bank Geymüller in 1841 wisselde het meermaals van eigenaar; de meubelfabrikant Max Schmidt, de laatste particuliere eigenaar, vermaakte het aan de gemeente Wenen, die het in 1935 voor het publiek opende. In de Tweede Wereldoorlog door vliegtuigbommen getroffen, werd het in juni 1949 heropend in aanwezigheid van burgemeester Theodor Körner.

De vier kalkstenen figuren op het grasveld bij de parkingang zijn het „Singende Quartett” (sopraan, alt, tenor, bas) van het Ringtheater, gebeeldhouwd door Friedrich Steger en in 1874 op de attiek van het theater geplaatst. Na de Ringtheaterbrand van 8 december 1881 kocht Max Schmidt ze in 1882 en plaatste ze hier, ver uit elkaar, als figuranten op het gras.

De openingstijden variëren per seizoen, dus het helpt om vooraf te checken. De indeling van het park maakt het gemakkelijk om tussen verschillende gebieden te lopen en voorzieningen naar uw voorkeur te vinden.

De vier kalkstenen figuren op het gras zijn het „Singende Quartett” (sopraan, alt, tenor, bas) van het Ringtheater, in 1874 gebeeldhouwd door Friedrich Steger en op de attiek van het theater geplaatst. Na de brand van 8 december 1881 kocht meubelfabrikant Max Schmidt de beelden in 1882 en zette ze ver uit elkaar op het grasveld vooraan in het park.