Dreidärrischen-Höhle, Natuurlijke grot in Gaaden, Oostenrijk.

De Dreidärrischen-Höhle is een natuurlijke grot in de buurt van Gaaden die zich ongeveer 230 meter uitstrekt met een verticale stijging van ongeveer 19 meter. De kalksteenformaties werden gevormd door natuurlijke erosieprocessen over miljoen jaren.

De grot werd op 23 augustus 1926 geopend als schauhöhle met elektrische verlichting en een kunstmatige ingang; in de eerste maand betaalden meer dan 5.000 bezoekers 17 tot 19 miljoen kronen. Opgravingen tonen dat de grot in de Hallstatt-periode werd bezocht als offerplaats voor aard- en dodenculten, niet als woonruimte. Vanaf 1927 stond voor de natuurlijke ingang op een terras de schuilhut Bergheim, die in 1935 na een rechtszaak werd gesloten en na de Tweede Wereldoorlog afbrandde.

De naam Dreidärrischenhöhle verwijst naar de drie rotsen boven de ingang, die op versteende en dove ("därrisch" in dialect) mensen lijken. Een tweede verklaring stelt dat de rotswand rond de grot geen echo teruggeeft. Vroeger heette ze Saulucke, Niklashöhle en Fuchsloch.

De toegang tot de grot is sinds 2000 gesloten om de fragiele omgeving en habitats te beschermen. Dit stelt verschillende beschermde vleermuissoorten in staat om ongestoord in de grot te leven.

De naam van de grot verwijst naar drie rotsnaalden boven de ingang die lijken op versteende, volgens de legende dove ("därrische") mensen; een andere verklaring zegt dat de rotswand rond de grot geen echo teruggeeft. Opgravingen tonen dat de grot in de Hallstattperiode werd bezocht en niet als woonruimte diende, maar als offerplaats voor aard- en dodenculten.