Strudlhofstiege, Art Nouveau trap in Alsergrund, Oostenrijk

De Strudlhofstiege is een buitentrap in het Weense district Alsergrund, gebouwd uit Mannersdorfer kalksteen, die het hoogteverschil tussen het bovenste en onderste deel van de Strudlhofgasse overbrugt. Het onderste deel is symmetrisch: twee spiegelbeeldige gebogen trappen flankeren een terugspringende nis, waar een gebeeldhouwd kopmasker water in het onderbekken spuit en een vismuil het bovenbekken voedt. Hogerop wisselen trappen en hellingen elkaar af, langs groen geschilderde metalen leuningen en kandelabers met lelietje-van-dalenlampen.

De trap opende in 1910 en werd ontworpen door architect Theodor Johann Jaeger. Deze is vernoemd naar Peter Strudel, die in 1688 een kunstschool op deze locatie oprichtte.

De trap werd beroemd dankzij de roman van Heimito von Doderer uit 1951, die het als centraal narratief element gebruikt. Sindsdien is de plek een culturele ontmoetingsplek in de buurt geworden.

De trap verbindt het bovenste deel van de Strudlhofgasse, dat aftakt van de Währinger Straße, met het lagere deel bij de Liechtensteinstraße ter hoogte van het Palais Liechtenstein. Onderaan liggen twee spiegelbeeldige, gebogen trappen rond de fonteinen; hogerop wisselen trappen en hellingen elkaar af en bieden steeds andere doorkijken. De open constructie dient ook als locatie voor concerten tijdens de Woche der Wiener Chöre.

De groene verf van leuningen en kandelabers herinnert aan die van Otto Wagners Stadtbahn; de oorspronkelijke versie was blauw. Vóór de restauratie van 2008/2009 stonden er melkglazen bollen in plaats van de huidige, aan de oorspronkelijke staat beantwoordende armaturen.