Cenotaph of Rudolf IV, Middeleeuws cenotaaf in de Stephansdom, Wenen, Oostenrijk.

Het cenotaaf van Rudolf IV is een leeg graf in de Stephansdom, na de Tweede Wereldoorlog verplaatst naar de zuidzijde van de polygon van het Frauenchor. Het deksel is van rood Adneter marmer, gebeeldhouwd met figuren van meer dan twee meter van Rudolf en zijn vrouw Katharina, hoofden op kussens, ogen open, twee leeuwen aan hun voeten. De sokkel heeft gotische bogen die ooit acht beelden per lange zijde bevatten, nu verloren.

Rudolf IV stierf op 27 juli 1365 op 25-jarige leeftijd in Milaan; zijn lichaam werd met rode wijn behandeld, in een zwarte runderhuid genaaid en over de Alpen naar Wenen gebracht. Het cenotaaf werd waarschijnlijk tijdens zijn leven opgericht en stond eerst in het Albertinische koor voor het hoogaltaar, dicht bij de ingang van de hertogelijke grafkelder. In 1493, na de dood van keizer Frederik III, werd het naar de zuidzijde van het noordkoor verplaatst en na de Tweede Wereldoorlog naar de zuidzijde van de polygon van het Vrouwenkoor.

De inscriptie op Rudolfs grafplaat is geschreven in het Alphabetum Kaldeorum, een middeleeuws geheimschrift waarvan het auteurschap aan Rudolf IV zelf wordt toegeschreven. Ze vermeldt alleen zijn naam en titel, mogelijk om zijn voorliefde voor het geheimschrift te tonen. De kleine beelden van rouwende monniken en universiteitsvertegenwoordigers onder de gotische bogen van de sokkel zijn verloren gegaan.

Het monument is toegankelijk tijdens de reguliere openingsuren van de kathedraal terwijl je het binneninterieur verkent. Kled respectvol omdat dit een heilige plaats is en zet voldoende tijd uit om de gegraveerde details en inscripties te bekijken.

Het deksel van het graf toont Rudolf en zijn vrouw Katharina met open ogen en leeuwen aan hun voeten, een beeld van verrijzenis in plaats van dood. De inscriptie op de plaat is gesteld in het Alphabetum Kaldeorum, een middeleeuws geheimschrift dat aan Rudolf zelf wordt toegeschreven, en vermeldt alleen zijn naam en titel.