Beaver Hills, Biosfeerreservaat in centraal Alberta, Canada

Beaver Hills is een 1.572 vierkante kilometer groot plateau met knob-and-kettle-reliëf in centraal Alberta, ongeveer 30 kilometer ten oosten van Edmonton. Het ligt deels in de county's Strathcona, Leduc, Beaver, Lamont en Camrose en wordt deels beschermd door Elk Island National Park, het provinciale recreatiegebied Cooking Lake-Blackfoot, het vogelreservaat Ministik Lake en het provinciale park Miquelon Lake.

De Beaver Hills werden in 1892 door het federale ministerie van Binnenlandse Zaken als bosreservaat aangewezen en in 1899 geformaliseerd als Cooking Lake Forest Reserve, het eerste in zijn soort in Canada. In 1906 werd een deel beschermd als Elk Park, later Elk Island National Park. In 1930 gingen de kroonlanden naar Alberta, en in 2016 werd het gebied door UNESCO erkend als biosfeerreservaat.

De Cree-naam amiskwaciy, „beverheuvels”, ligt aan de basis van de latere Franse en Engelse namen van de streek. De Sarcee zijn de eerste na het Europese contact gedocumenteerde groep; Cree uit het oosten verdreven hen vóór 1800. De Cree leefden van pelsjacht en handel en namen de bizonkralen van de prairievolken over. Twee paden, de Victoria Trail in het noorden en de Battle River Trail in het zuiden, begrenzen de heuvels.

Het reservaat biedt bezoekers verschillende manieren om het landschap te verkennen en meer over de ecosystemen te leren via paden en programma's. Draag stevig schoeisel en bereid je voor op wisselende weersomstandigheden, die snel veranderen in de regio.

De Beaver Hills zijn, anders dan het omliggende akkerland, niet omgeploegd, waardoor archeologische sporen bewaard bleven: Parks Canada registreerde alleen al in Elk Island National Park 227 inheemse vindplaatsen. Het gebied is ook een donkerehemelgebied, in 2006 erkend door de Royal Astronomical Society of Canada.