Hells Canyon National Recreation Area, Nationaal Recreatiegebied in oostelijk Oregon en westelijk Idaho, Verenigde Staten.

Het Hells Canyon National Recreation Area strekt zich uit langs de grens tussen Oregon en Idaho, waar de Snake River stroomt tussen steile, droge hellingen van geelgroen gras, verspreide donkergroene struiken en blootliggende lichtbruine en grijze rots. De rivier buigt over vlakke grasbanken op de bodem van de canyon, en de wanden vernauwen zich naar een verre centrale piek. Het gebied beslaat ongeveer 562 km² in Idaho en 1.630 km² in Oregon.

Het Amerikaanse Congres stelde dit beschermde gebied in december 1975 in om de archeologische sites en rotskunst die door inheemse volken waren achtergelaten, veilig te stellen. De kloof was duizenden jaren lang de thuisbasis van verschillende inheemse naties geweest voordat formele bescherming begon.

Het Hells Canyon Archeological District, een 12.000 acre groot historisch district op het National Register of Historic Places, telt 536 bijdragende vindplaatsen, 23 gebouwen en 58 andere bouwwerken. Buffalo Eddy heeft meer dan vijfhonderd pictogrammen, en bijna dertig rotsblokken bij Pittsburg Landing zijn ermee bedekt. Een kort pad leidt naar informatiepanelen met petrogliefen en pictogrammen.

Het gebied biedt ongeveer 1.450 kilometer wandelpaden, 17 ingerichte campings en mogelijkheden voor rafting, vissen en paardrijden op verschillende locaties. Het is raadzaam om de toegangsomstandigheden van tevoren te controleren, omdat het terrein afgelegen is en het weer snel kan veranderen.

Het Snake River National Recreation Trail nr. 102 loopt langs de Idahozijde van de Snake River, van bij Lamont Springs stroomafwaarts naar Pittsburg Landing. Het werd gebouwd tussen het einde van de 19e eeuw en de jaren 1930 en in 1980 aangewezen onder de National Trails System Act. Toegang is er via het trailhead bij Pittsburg Landing of per boot bij de Hells Canyon Dam.