San Francisco Columbarium, Historisch columbarium in Richmond District, San Francisco, Verenigde Staten.

Het San Francisco Columbarium is een neoklassieke structuur met een koperen koepel, voorzien van ingewikkelde glas-in-loodramen, gedetailleerde houtwerk en acht begane grondruimten in een cirkelvormig patroon. Het gebouw heeft meer dan 8.500 nissen voor de bijzetting van gecremeerde resten.

Het gebouw opende in 1898 toen architect Bernard J.S. Cahill het ontwierp als reactie op de groeiende behoefte aan crematoriums in San Francisco. Nadat de stad begrafenissen binnen haar grenzen verbood in 1902, werd het columbarium de enige niet-religieuze begrafenisoptie.

Persoonlijke voorwerpen en creatieve inscripties in de nissen onthullen verhalen van bewoners uit verschillende achtergronden en wijken, wat laat zien hoe deze plek een weerspiegeling van de stad is geworden.

Het columbarium is zeven dagen per week open aan One Loraine Court, net ten noorden van Golden Gate Park bij Stanyan en Anza Street. Emmitt Watson, in 1980 aangenomen als schilder, werd de belangrijkste restaurator van het gebouw en fungeert als feitelijke gids. Zes kamers op de begane grond hebben glas-in-loodramen, waaronder de Aquilo-kamer met drie vliegende engelen.

Het glas-in-loodraam in de Aquilo-zaal, met drie vliegende engelen, wordt zowel aan Louis Comfort Tiffany als aan John LaFarge toegeschreven; de toeschrijving is onbeslist. Op het terrein staat een fonteinbeeld naar het voorbeeld van Coit Tower. Emmitt Watson, in 1980 aangenomen als schilder, werd de belangrijkste restaurator van het gebouw en leidt nog steeds bezoekers rond.