Sierra Madre del Sur pine-oak forests, Subtropisch naaldbos in de Sierra Madre del Sur, Mexico.

De pijnboom-eikenbossen van de Sierra Madre del Sur vormen een ecoregio van 61.200 km² op de hogere hellingen van een oost-west lopend gebergte evenwijdig aan de zuidelijke Pacifische kust van Mexico, in Michoacán, Guerrero en Oaxaca. Eikenbossen groeien tussen 1.900 en 2.500 m, met Quercus magnoliifolia en Q. castanea en verspreide Pinus montezumae; nevelwouden rond 2.300 m; den-eikenbestanden op 2.400–2.500 m; zilversparrenbossen boven 3.000 m.

De grenzen van de ecoregio volgen de Sierra Madre del Sur, een oost-westgebergte parallel aan de zuidelijke Pacifische kust van Mexico. De dennen-eikenbossen bezetten de hogere hellingen, tussen ongeveer 1.900 en 2.500 meter, waar eiken-, nevel-, dennen-eiken- en sparrenbossen elkaar afwisselen met hoogte en neerslag. De lagere hellingen worden begrensd door de droge bossen van Jalisco, de Balsas en de Zuidelijke Stille Oceaan.

De naam van de ecoregio komt van de Sierra Madre del Sur, waarvan hij de hogere hellingen bedekt in Michoacán, Guerrero en Oaxaca. Tot de beschermde gebieden horen het Ecologisch Staatspark Omiltemi en het Nationaal Park General Juan Álvarez, genoemd naar plaatsen en personen uit de streek. De witkeelgaai heet ook wel Omiltemi-gaai, naar de plaats in Guerrero waar hij voorkomt.

Slechts 2,9% van de ecoregio ligt in beschermde gebieden, waaronder het Omiltemi State Ecological Park in Guerrero, het Nationaal Park General Juan Álvarez en het biosfeerreservaat Tehuacán-Cuicatlán. De bossen bedekken de hoge hellingen van een oost-west lopend gebergte boven de kustvlakte van de Stille Oceaan; de toegang loopt via bergwegen en het terrein is steil. De begroeiing verandert met de hoogte: eikenbossen tussen 1.900 en 2.500 m, nevelwoud rond 2.300 m, den-eikenbestanden op 2.400-2.500 m en sparrenbossen boven 3.000 m.

Het bos herbergt ongeveer 160 vogelsoorten, waaronder de kortkuifkolibrie die alleen in een klein gedeelte van dit ecosysteem voorkomt. Dit beperkte geografische bereik maakt deze minuscule vogel een zeldzame ontdekking voor vogelwaarnemers.