Te Oneroa-a-Tōhē / Ninety Mile Beach, Strand in Northland, Nieuw-Zeeland.

Te Oneroa-a-Tōhē / Ninety Mile Beach is een lange, smalle strook licht zand aan de westkust van het Noordereiland, die zich 88 kilometer uitstrekt van Tauroa Point bij Ahipara Bay tot Tiriparepa / Scott Point. Het zand gaat langs de landinwaartse rand over in verspreide donkere lagunes en inhammen, en het strand is officieel een openbare weg.

De kustlijn diende in 1932 als landingsbaan voor vroege luchtpostdiensten tussen Australië en Nieuw-Zeeland. Dit gebruik markeerde een belangrijke stap in de ontwikkeling van vliegroutes over de Stille Zuidzee.

De Māori-naam betekent "het lange strand van Tōhē", naar een vroege voorouder van de Ngāti Kurī, de iwi van het gebied. De dubbele naam Te Oneroa-a-Tōhē / Ninety Mile Beach werd in 2014 aangenomen na een schikking onder het Verdrag van Waitangi tussen de Kroon en Ngāti Kurī. De Engelse naam misleidt: het strand is 55 mijl (89 km) lang, en een gangbaar verhaal zegt dat vroege Europeanen, die er drie dagen over deden bij zo'n dertig mijl per dag, vergaten dat paarden langzamer gaan op zand.

Bezoekers kunnen met voertuigen over de kust rijden, die dient als alternatieve openbare weg voor State Highway 1, rekening houdend met getijcondities en lokale regels. Het zand wordt zachter en minder stabiel tijdens hoogwater, dus het is raadzaam om ritten kort na laagwater te plannen.

De Te Paki zandduinen in het noordelijke deel vormen een woestijnachtig landschap waar mensen gaan sandboarden. De duinen rijzen steil boven de kust uit en creëren een ongewone achtergrond in deze verder groene regio.