St Patrick's Basilica, South Dunedin, katholieke kerk in neopalladiaanse stijl in South Dunedin, Dunedin, Nieuw-Zeeland

St. Patrick's Basilica is een katholieke kerk in Zuid-Dunedin waarvan het exterieur onvoltooid bleef, terwijl het interieur volledig werd uitgevoerd in palladiaanse revivalstijl. Binnen leidt een schip met arcaden en lichtbeuk, geflankeerd door twee zijbeuken, naar een grote triomfboog, met korinthische pilasters langs de muren en een diep gedreven plafond uit de hoogrenaissance.

Het gebouw werd ontworpen door architect Francis Petre en opende op 7 oktober 1894 zijn deuren, tijdens een periode van groei voor katholieke instellingen in Nieuw-Zeeland. Dit moment weerspiegelde het toenemende aantal Ierse en Europese immigrantengemeenschappen die zich in Dunedin vestigden.

St Patrick's staat bekend als centrum van katholieke devotie in Dunedin, waar mensen binnenlopen om te bidden op weg naar werk, boodschappen of school. Van de jaren 1950 tot 1970 trok een zaterdagse noveen ter ere van Maria om 19 uur gelovigen uit de hele stad, die de zijbeuken en vier biechtstoelen vulden; een speciale bus bracht parochianen uit afgelegen parochies.

De basiliek staat op de vlakte van South Dunedin, de wijk waarvan de concentratie katholieke Ieren de parochie vormde. Het exterieur bleef onvoltooid, waardoor Petres klassieke detaillering binnen te zien is: het schip met arcaden, de Korinthische pilasters en het reliëfplafond in renaissancestijl vragen om een rustige blik; het hoogaltaar staat achter het moderne post-Vaticanum II-altaar.

Het exterieur bleef onvoltooid en is volgens de bronnen slechts een schaduw van wat Petre bedoelde, terwijl het interieur volledig werd uitgevoerd. De 14 grote glas-in-loodramen, gemaakt in München door F X Zettler, tonen de geheimen van de rozenkrans, maar het derde droevige geheim, de Doornenkroning, ontbreekt.