Moulting Lagoon Important Bird Area, Beschermd wetland in Great Oyster Bay, Tasmanië, Australië

De Moulting Lagoon is een kustlagune, een grotendeels omsloten estuarium gevormd bij de mondingen van de rivieren Swan en Apsley, waarvan het gezamenlijke stroomgebied 900 km2 beslaat, en tegen de oceaan beschut door Nine Mile Spit. Het omvat diepe en ondiepe wateren, begrensd door getijdenvlakten en zoutmoerassen, waarbij Zostera-zeegras ongeveer 25 km2 van de lagunebodem bedekt. De aangrenzende Apsley-moerassen bufferen en filteren het vloedwater van de Apsley River voordat het geleidelijk in de lagune vrijkomt.

Het gebied werd in 1982 internationaal erkend als Ramsar-moerasgebied, een belangrijke stap in de bescherming ervan. Deze status verplichte Australië de natuurlijke kenmerken van het gebied voor de toekomst te behouden.

De Oyster Bay-stam gebruikte de lagune intensief vóór de Europese vestiging in het begin van de 19e eeuw, vooral voor het verzamelen van zwaneneieren. Tegen het einde van de jaren 1820 was het meeste bouwland in de regio door kolonisten ingenomen. Later werd de lagune een populaire plek voor de jacht op watervogels, met name de kastanjebruine taling en de Australische bergeend.

De lagune ligt tussen Swansea en Bicheno, aan de voet van het Freycinet-schiereiland; de westoever is ontgonnen landbouwgrond, de oostoever behoudt grotendeels de oorspronkelijke vegetatie. Het getijverschil loopt van 0,3 m in de bovenloop tot 0,8 m bij de monding, en bij heet, droog weer kan het zoutgehalte tweemaal dat van zeewater bereiken. In een groot deel van het jachtreservaat wordt nog seizoensjacht op watervogels bedreven.

De lagune herbergt meer dan 1% van de wereldpopulatie van Australische bonte strandlopers en zwarte zwanen, en er foerageert de grootste groep groenpootruiters van Tasmanië. BirdLife International wees het gebied van 63 km2 aan als Important Bird Area.