St Kilda Beach, Kuststranden in St Kilda, Australië

Het St Kilda-strand is een zandstrand van ongeveer 700 meter lang, tussen St Kilda Marina en St Kilda Harbour langs Jacka Boulevard en St Kilda Esplanade, in de noordoosthoek van Port Phillip. Lichtbeige zand loopt zacht naar het water af, met bovenaan een donker houten vlonderpad van smalle planken. Aan het strand liggen de St Kilda Sea Baths, en de St Kilda Pier eindigt bij het edwardiaanse St Kilda Pavilion.

Zeezwemmen werd pas algemeen aanvaard vanaf de jaren 1850; de St Kilda Sea Baths openden in 1860 met gescheiden secties voor mannen en vrouwen. De spoorlijn Melbourne–St Kilda, geopend in 1857, bracht menigten naar de particuliere baden. Kabeltrams bereikten het strand in 1891, elektrische trams volgden in 1913. Het St Kilda Foreshore Committee werd opgericht in 1906, waarbij Carlo Catani in de volgende tien jaar parken en tuinen ontwierp.

Op het zand en de aangrenzende parken worden sporttoernooien en culturele evenementen gehouden, en de wegen langs het strand worden gebruikt voor marathons en wielerwedstrijden. De Royal Melbourne Yacht Squadron begon hier begin jaren 1870 als St Kilda Sailing Club, en de St Kilda Lifesaving Club werd opgericht in 1911.

Het strand strekt zich uit over ongeveer 700 meter tussen St Kilda Marina en St Kilda Harbour, langs Jacka Boulevard en de Esplanade, met een houten boardwalk en een voet- en fietspad naast het zand. Het is beschut tegen oceaandeining maar blootgesteld aan sterke westenwind, en het getij is regelmatig. De waterkwaliteit wordt als goed beoordeeld maar daalt ongeveer 24 uur na regen, wanneer regenwaterafvoeren lozen.

De havendam die de haven van St Kilda beschut, herbergt een kolonie van ongeveer 1.400 kleine pinguïns, de vogels waarvoor de pier bekendstaat. Ze nestelen in de rotsen en niet op het open zand, aan het uiteinde van de pier voorbij het paviljoen.