Oost-Nusa Tenggara

East Nusa Tenggara (Nusa Tenggara Timur) is een provincie in Indonesië die zich uitstrekt over de oostelijke helft van de Sunda-boog, met ongeveer 550 eilanden, waarvan de meeste heuvelachtig zijn en bedekt met savannegrassen. Het gebied grenst in het westen aan West Nusa Tenggara en in het oosten aan Oost-Timor, waarbij de belangrijkste eilanden Flores, Sumba, Timor, Alor en Rote smalle kustvlaktes en beboste heuvels hebben.

Portugese handelaren bereikten de eilanden in de 16e eeuw en vestigden handelsposten voordat de Vereenigde Oostindische Compagnie in de 17e eeuw de controle overnam. Na de Indonesische onafhankelijkheid werd het gebied in 1958 formeel opgericht als aparte provincie met Kupang als hoofdstad.

De naam is afgeleid van de ligging in het oostelijk deel van de Kleine Soenda-eilanden, terwijl de meer dan 500 eilanden talrijke afgelegen gemeenschappen herbergen die animistische praktijken met christelijke rituelen vermengen. In veel dorpen weven vrouwen nog steeds ikat-stof op traditionele weefgetouwen, en stenen altaren met gebeeldhouwde figuren zijn te vinden in de bergachtige gebieden.

Het regenseizoen loopt van december tot maart en brengt hevige regenbuien naar de bergachtige gebieden, terwijl het droge seizoen van april tot november de meeste veerverbindingen en overland wegen betrouwbaarder maakt. Veel kleinere eilanden vereisen bootovertochten die bij ruwe zee kunnen worden geannuleerd, dus flexibiliteit in reisplanning is belangrijk.

Komodovaranen, de grootste levende hagedissen ter wereld, zwerven over verschillende eilanden in deze provincie, waaronder Komodo, Rinca en Padar, waar ze tot 10 voet (3 meter) lang kunnen worden. De wateren rond de eilanden bevatten enkele van de meest biodiverse mariene habitats op aarde, onderdeel van het zogenoemde Koraaldriehoek.