Saguling Reservoir, Kunstmatig stuwmeer in West-Java, Indonesië

Het Saguling-stuwmeer is een kunstmatig meer in het Kabupaten Bandung Barat, West-Java, op 643 meter boven zeeniveau, ontstaan door afdamming van de Citarum. Het 5.606 hectare grote oppervlak bergt aanvankelijk 875 miljoen kubieke meter water en volgt een onregelmatige oever met veel inhammen, omdat het overstroomde land agrarisch en heuvelachtig was.

Nederlandse ingenieurs onderzochten de Citarum vanaf 1922, en het artikel van W.J. van Blommestein uit 1948 stelde een dam voor die eerst Waduk Tarum heette. PLN begon in 1976 met de planning, bijgestaan door NEWJEC, Indra Karya en Geo ACE; het project van 738,256 miljoen dollar werd voor 470 miljoen gefinancierd met leningen van IBRD en OECF. Vanaf 1980 werden ongeveer 10.000 mensen uit 31 dorpen in zes districten hervestigd. Soeharto legde op 31 mei 1983 de eerste steen, in januari 1984 was de dam klaar en op 15 februari 1985 werd de omleidingstunnel gesloten.

De fluctuatiezone van het stuwmeer wordt seizoensmatig bebouwd door lokale boeren, terwijl het water de binnenvisserij en het toerisme ondersteunt. Het stuwmeer wordt beheerd door PT Indonesia Power, een dochteronderneming van PLN, en de 700 MW-centrale produceert ongeveer 2.156 GWh per jaar. Dorpsbewoners gebruiken het water ook om te baden, te wassen en afval te lozen, wat de waterkwaliteit beïnvloedt.

Het reservoir is toegankelijk via verschillende ingangspoorten, met aangewezen visgebieden en bootverhuuropties in de buurt van de hoofdpoorten. Het beste moment om te bezoeken hangt af van weersomstandigheden en waterstanden, dus het is nuttig om dit van tevoren na te gaan.

Het bekken van het reservoir was landbouwgrond voordat het werd ondergelopen, en de sterk onregelmatige oever vormt talrijke inhammen waar beken uit de heuvels uitmonden. Het stroomgebied is de eerste filter voor het afval van de Citarum, voordat het de reservoirs Cirata en Jatiluhur bereikt. Jaarlijks zet zich ongeveer 4,2 miljoen kubieke meter sediment af.