Church of Saint John the Baptist, Barokke kerk in Cidade Velha, Belém, Brazilië.

De Kerk van Sint-Jan de Doper aan het Líbano-plein in Belém heeft een plattegrond van twee overlappende vierkanten: het grootste vormt een onregelmatig achthoekig schip, het kleinste de hoofdkapel. De achthoekige koepel met smalle vensters in vier panelen is een van de weinige in de lokale architectuur. Twee altaren staan aan de bredere zijden van het schip.

De eerste kerk op deze plek was een met stro bedekt gebouw van gestampte aarde, in 1622 op bevel van kapitein-majoor Bento Maciel Parente opgetrokken. In 1686 in klei herbouwd, werd ze in 1714 de enige parochiekerk van Belém en diende ze van 1721 tot 1755 als kathedraal en zetel van de eerste drie bisschoppen van Pará. Het huidige gebouw naar ontwerp van Giuseppe Antonio Landi werd in 1772 begonnen en op 24 juni 1777 voltooid. Spaanse augustijner monniken werkten hier van 1899 tot 1959; een restauratie onder leiding van architecte Elizabeth Soares werd in november 1996 plechtig heropend.

De naam São Joãozinho, kleine Sint-Jan, onderscheidt de kerk van de grote São João Batista. Binnen tonen twee doeken van Francisco de Figueiredo, in 1774 in Lissabon geschilderd, de pelgrimstocht en de onthoofding van de heilige; een derde doek is verloren. De trompe-l'œil-schilderingen bootsen roze en groen marmer na en voegen nissen, balustrades en niet-bestaande vensters toe.

De kerk staat aan het Líbano-plein, ook Largo de São João genoemd, in de wijk Cidade Velha, bij de oude kathedraal. Het onregelmatig achthoekige schip en de centrale koepel, een van de weinige in de lokale architectuur, maken haar te voet goed herkenbaar. Het gebouw is beschermd door IPHAN.

Het gebouw bevat quadratura-schilderijen, een gespecialiseerde techniek uit Bologna die optische diepte creëert door natuurlijk licht en precieze compositie. Deze kunstvorm voegt geschilderde architectuur op vernuftige wijze samen met de werkelijke structuur van de ruimte.