Toca da Boa Vista

Toca da Boa Vista is een uitgebreid grottenstelsel dat zich meer dan 100 kilometer uitstrekt door ondergrondse passages in dolomiethgesteente. Het netwerk verbindt negen verschillende inngangen die leiden naar kamers en gangen waar een van de grootste concentraties dierenresten zich bevindt.

De grot werd in 1987 voor het eerst wetenschappelijk onderzocht, en daaropvolgende karteringsprojecten onthulden het belang ervan als een van de grootste ondergrondse systemen van Zuid-Amerika. Deze ontdekking leidde tot uitgebreide graafwerk die het tot een belangrijke plek maakten voor het bestuderen van prehistorische levensvormen in de regio.

De grot diende millennia lang als schuilplaats voor grote dieren en laat vandaag nog sporen van die verre wereld zien. Bezoekers kunnen dierenresten verspreid door de kamers observeren terwijl ze verkennen, wat hen rechtstreeks verbindt met de prehistorische geschiedenis van de regio.

Het bezoeken van deze grot vereist ervaren gidsen en gespecialiseerde apparatuur vanwege steile verticale dalingen en complexe passages bij de verschillende ingangen. Reizigers moeten in goede fysieke conditie zijn en bereid zijn op veeleisende ondergrondse omstandigheden.

In de kamers ligt een 6 meter lang been van een prehistorische reuzenluiaard, een opmerkelijke vondst onder veel andere paleontologische schatten verborgen in de rots. Dit buitengewone skelet biedt een zeldzame blik op de grootte en aard van dieren die ooit deze ondergrondse ruimtes bewoonden.