Santa Luzia Lighthouse, Vuurtoren in Vila Velha, Brazilië

De Santa Luzia-vuurtoren staat aan de kust bij Vila Velha en verheft zich ongeveer 14 meter hoog. Het witte licht knippert regelmatig om schepen door de nabijgelegen wateren te helpen gidsen.

Ontworpen door ingenieur Zózimo Barroso, werd de gietijzeren toren in 1870 in Glasgow gemaakt door P. & W. MacLellan Ltd. voor João Maurício Wanderley, baron van Cotegipe. De onderdelen werden ontscheept op het strand van Santa Luzia en de montage was in 1871 klaar onder keizer Dom Pedro II. Het terrein werd in 1913 aan de staat geschonken en in 1985 aan de Braziliaanse marine overgedragen.

De vuurtoren is een nationaal historisch monument en een symbool van Vila Velha. De naam komt van de Ponta de Santa Luzia, de oostpunt van de gemeente aan de voet van de Morro do Moreno. Het terrein omvat drie huizen, waarvan een nog door de vuurtorenwachter wordt bewoond, een vaste expositie van knopen, een herinneringskamer en een toeristisch informatiecentrum met lokaal handwerk.

Bezoek is mogelijk van dinsdag tot zondag, ongeveer van 9.00 tot 16.30 uur, duurt circa 25 minuten en is gratis, met een maximum aantal bezoekers. De toegang blijft beperkt tot de buitenzijde van de vuurtoren, een beveiligd gebied; bezoekers worden ontvangen door militairen, medewerkers en stagiairs.

De vuurtoren heeft een Racon-radar die de letter M in morsecode uitzendt, zodat schepen hem op de radar herkennen. De Fresnel-lens van de vierde orde, 500 mm in diameter met vier brandpunten, is gemaakt door het Franse bedrijf Barbier, Benard, et Turenne. In een van de drie huizen van het kleine militaire wooncomplex naast de toren woont nog steeds een vuurtorenwachter.