RPPN Sanctuary of Caraça, Particulier Natuurerfgoedreservaat in Catas Altas, Brazilië

Het RPPN Sanctuary van Caraça is een privaat natuurreservaat in Minas Gerais dat bossen en open landschappen op zijn gronden beschermt. Het eigendom combineert ecosystemen van het Atlantische woud en Cerrado-habitats in een enkel beschermd gebied.

Het heiligdom begon in 1774, toen broeder Lourenço, die Portugal was ontvlucht voor een doodvonnis dat de markies van Pombal over zijn familie had uitgesproken, de eerste kerk bouwde. De Congregatie van de Missie stichtte in 1820 het Colégio do Caraça; het leidde de presidenten Afonso Pena en Arthur Bernardes op en sloot in 1968 na een brand. De RPPN werd op 30 maart 1994 ingesteld bij IBAMA-portaria 32-N.

De kerk van het reservaat, het Santuário de Nossa Senhora Mãe dos Homens, begon als een primitieve kapel die in 1774 werd aangevat door broeder Lourenço, die uit Portugal was gevlucht voor een doodvonnis dat de markies van Pombal over zijn familie had uitgesproken. Het aangrenzende achttiende-eeuwse college leidde de Braziliaanse presidenten Afonso Pena en Arthur Bernardes op. Het gebouwencomplex is beschermd door IPHAN.

Het heiligdom is bereikbaar via geasfalteerde wegen vanuit nabijgelegen plaatsen, met hoofdingangen verbonden met de hoofdterreinen. Plan om vroeg aan te komen en draag stevig schoeisel, want het verkennen van het terrein kost tijd en omvat wandelen over natuurlijk terrein.

De naam van de reserve komt van een vogel: de caraça, een roofvogel die de eerste bewoners in de Serra do Caraça zagen. De reserve beschermt ongeveer 12.403 hectare binnen de 31.521 hectare grote Serra do Caraça, en de Pico do Sol is met 2.070 meter het hoogste punt van de Serra do Espinhaço. Volgens sommige geologen ligt in de serra de grootste en diepste kwartsietgrot ter wereld.