Guanabara Palace, Neoclassicistisch paleis in Laranjeiras, Rio de Janeiro, Brazilië

Het Guanabara-paleis is een neoklassiek gebouw in Laranjeiras met een formeel symmetrisch ontwerp, witte zuilen aan de voorgevel en grote ramen op meerdere niveaus. De indeling volgt klassieke principes en creëert ruime kamers die vol natuurlijk licht zijn.

De bouw begon in 1853 voor de Portugees José Machado Coelho; de Braziliaanse keizerlijke familie kocht het huis in 1864 en architect José Maria Jacinto Rebelo verbouwde het, waarna het vanaf 1865 als Paço Isabel de residentie van prinses Isabel en de graaf van Eu was. Na de uitroeping van de republiek in 1889 in beslag genomen, kreeg het de naam Guanabara en in 1908 een eclectische gevel van Francisco Marcelino de Souza Aguiar. Het diende als officiële residentie van presidenten als Getúlio Vargas, werd in 1938 door integralisten aangevallen en was vanaf 1960 zetel van de regering van de staat Guanabara, een rol die na de fusie met de staat Rio de Janeiro in 1975 bleef bestaan.

Het paleis dankt zijn naam aan de Guanabara-straat, nu Pinheiro Machado-straat, waaraan het ligt. Toen prinses Isabel en de graaf van Eu hier woonden, stond de toegang via de Paissandu-straat langs honderd keizerlijke palmen (Roystonea oleracea). Vandaag is het gebouw de werkzetel van de regering van de deelstaat Rio de Janeiro, geen museum.

Het paleis is een werkend regeringszetel aan de Rua Pinheiro Machado in Laranjeiras, dus bezoek blijft doorgaans beperkt tot de buitenkant; het in 1968 geopende bijgebouw huisvest het kantoor van de vice-gouverneur en de subsecretariaten van het Burgerlijk Huis. Niet verwarren met het Paleis Laranjeiras, de officiële residentie van de gouverneur, twee blokken verder aan de Rua Paulo Cesar Andrade.

Het eigendom van het paleis was 125 jaar betwist: prinses Isabel spande in 1895 een zaak aan, en pas op 28 augustus 2020 sloot het Hooggerechtshof de zaak in het voordeel van de Unie. De keizerlijke familie ontving nooit een vergoeding voor de onteigening.