Gruta de Santa Luzia park, Ecologisch park in Mauá, Brazilië

Gruta de Santa Luzia is een gemeentelijk park van 450.899,68 m² in Mauá, bestaand uit een restant inheems Atlantisch bos en met eucalyptus herbeboste gebieden. Binnenin herbergt een natuurlijke grot een van de bronnen van de rivier de Tamanduateí. Bij de ingang draagt een gelijkvloers gebouw met gele gevel en donkerblauwe plint het opschrift "PARQUE MUNICIPAL GRUTA DE SANTA LUZIA" en geometrische vormen naast het woord "Mauá".

Het gebied maakte waarschijnlijk tussen de 16e en 18e eeuw deel uit van een benedictijnenboerderij en werd later Sítio Itapeva of Sítio da Pedra Grande, waar granietgroeven de economie bepaalden. De escarpelinos, steenhouwers, wasten in de bron van de grot hun door splinters gewonde ogen en riepen Sint-Lucia aan, wier beeld in processie door Mauá werd gedragen en daar werd geplaatst. Begin 1974 richtte de gemeente het Parque da Gruta op, dat in 1992 met IBAMA-geld werd omgedoopt tot Parque Ecológico de Mauá.

De grot herbergt een beeld van de heilige Lucia, beschermster van de ogen, dat in processie door de wijken van Mauá werd gedragen en er jaren bleef staan. De escarpelinos, steenhouwers die granietblokken kapten, spoelden in het bronwater glassplinters uit hun ogen en riepen daarbij haar bescherming in. De naam van het park komt van deze grot.

Het park beslaat 450.899,68 m² en grenst aan een beschermingsgebied voor waterbronnen, dus de toegang volgt de regels van een beschermd natuurgebied. Doordeweeks komen vooral bezoekers boven de 30 voor lichaamsbeweging, in het weekend veel gezinnen. Schoolklassen doen op afspraak mee aan begeleide paden. Het bronwater is niet drinkbaar: een onderzoek van het Centro Universitário Fundação Santo André (2007–2008) vond op ongeveer 300 m van de grot micro-organismen uit menselijke ontlasting.

De grot is een natuurlijke holte die een van de bronnen van de rivier de Tamanduateí herbergt. De steenhouwers, escarpelinos of canteiros genoemd, wasten in dat bronwater de granietsplinters uit hun ogen en riepen daarbij de heilige Lucia aan, in het katholicisme de beschermheilige van de ogen. Een beeld van haar werd in processie door de wijken van Mauá gedragen en in de grot geplaatst, waar het jarenlang bleef. De speleologische kartering van de grot werd uitgevoerd door de Grupo Pierre Martin de Espeleologia.