Fortaleza de Nossa Senhora dos Prazeres, Portugese koloniale vesting op Mel-eiland, Paranaguá, Brazilië.

De Fortaleza de Nossa Senhora dos Prazeres is een verdedigingsinstallatie op het eiland Mel voor de kust van Paranaguá, gebouwd uit steen met dikke muren en functionele ruimten voor garnizoenstroepen. De structuur volgt het natuurlijke terrein van het eiland en toont de typische indeling van kustvestigingen uit de koloniale periode.

De vesting werd in de tweede helft van de 18e eeuw onder Portugees bewind gebouwd om de kust te beschermen tegen ongeautoriseerd scheepsverkeer. Het belichaamt de militaire strategie van Portugal om zijn zuidelijke Braziliaanse bezittingen in die tijd te beveiligen.

De toewijding aan Onze-Lieve-Vrouw der Vreugden, patrones van de Casa de Mateus, werd gekozen door de stichter van de vesting, D. Luís António de Sousa Botelho Mourão, vierde morgado de Mateus. De inhuldiging vond plaats op 25 maart 1769, en het fort staat ook bekend als Fortaleza da Barra. In de jaren 1980 was de plek toneel van een schattenjacht, gevoed door de legende van pater Thiago en door de vondst van een kist met oude papieren en munten van geringe waarde.

De toegang is per boot vanuit Paranaguá, waarbij de overtocht naar het eiland enige tijd vergt en weersomstandigheden moeten worden overwogen. Stevig schoeisel en zonnebescherming zijn verstandig, aangezien het terrein oneven is en het eiland weinig schaduw biedt.

In 1850 liet commandant Joaquim Ferreira Barbosa tien kanonnen op provisorische houten en stenen affuiten plaatsen en dreef hij het Britse stoomfregat HMS Cormorant terug, dat in de haven Braziliaanse schepen had buitgemaakt wegens slavenhandel. De Cormorant schoot terug en trof de helling van de Morro da Baleia.