Eng Sérgio Motta Dam, Waterkrachtcentrale aan de Paraná rivier, São Paulo, Brazilië

De Eng Sérgio Motta stuwdam loopt over de Paraná rivier en maakt gebruik van 14 Kaplan-turbines om elektriciteit voor de regio op te wekken. De constructie bevat een sluzensysteem waarmee schepen dit riviersegment kunnen bevaren.

De bouw begon in 1980 onder CESP tijdens het bestuur van Paulo Maluf in São Paulo; de eerste vulling van het stuwmeer tot 253 m was in 1998 voltooid. De dam werd in 1999 ingehuldigd met drie generatoren; de laatste van de 14 Kaplan-turbines kwam in oktober 2003 in bedrijf. De centrale ligt aan de Paraná tussen Rosana (São Paulo) en Batayporã (Mato Grosso do Sul).

De dam is vernoemd naar Sérgio Roberto Vieira da Motta, een industrieel ingenieur uit São Paulo. De oorspronkelijke naam Porto Primavera duidt nog steeds het stuwmeer aan, dat zeven keer het volume van de Baai van Guanabara heeft en 25.000 hectare meer dan het Itaipumeer, maar zeven keer minder stroom opwekt. De eerste vulling tot 253 m was in december 1998 voltooid.

De dam en de centrale zijn niet toegankelijk voor bezoekers; het bouwwerk is het best te zien vanaf openbare wegen bij Rosana, op de São Paulo-oever, waar de betonnen kruin met de gele lijn en de groep witte en grijze gebouwen opvallen. De 210 meter lange sluis ligt aan de zuidkant. Vanaf de oevers zijn de waterstand en het 2.250 km² grote stuwmeer te volgen.

Het stuwmeer herbergt het invasieve kruid Hydrilla verticillata, dat in 2005 voor het eerst in Brazilië werd aangetroffen. Een 520 meter lange vistrap bij de dam helpt de voortplanting van vissen stroomafwaarts, en de centrale heeft ruimte voor vier extra turbines naast zijn 14 Kaplan-eenheden.