Edificio Prourban, Wolkenkrabber in de wijk Retiro, Buenos Aires, Argentinië.

Torre Prourban is een cilindrische kantoortoren aan het noordelijke uiteinde van de Avenida 9 de Julio, naast de Avenida del Libertador in de wijk Retiro in Buenos Aires. De gevel van ondoorzichtig beton is gevormd met horizontale en verticale groeven en bezet met vierkante glasplaten van twee meter breed die uit de muur steken. Het met graniet beklede toegangsportaal leidt naar een hal van tien meter hoog met vloeren van San Luis-steen, radiale banden van wit marmer en travertijnen wanden.

Eind jaren 1970 kocht Creaurban, het ontwikkelingsbedrijf van Franco Macri, het hoekperceel aan de Avenida del Libertador en de Carlos Pellegrinistraat en gaf in 1978 opdracht aan het bureau van Flora Manteola, Javier Sánchez Gómez, Josefa Santos, Justo Solsona en Rafael Viñoly, met Carlos Salaberry als geassocieerd architect. De bouw liep van 1979 tot 1983 onder Eugenio Grassetto S.A. en SIDECO Americana S.A. en bekroonde het noordelijke uiteinde van de voltooide Avenida 9 de Julio naast het Edificio Chacofi II.

De bijnaam 'El Rulero' verwijst naar de cilindrische vorm van het gebouw, die op een krultang lijkt. Deze speelse naam laat zien hoe buurtbewoners deze ongewone architectuur in hun dagelijks leven hebben opgenomen.

De toren staat op een hoekperceel met 70 meter gevel aan elk van beide straten, aan het noordelijke uiteinde van de Avenida 9 de Julio bij de Avenida del Libertador. Het terrein loopt met de avenue af naar de later gebouwde brug van de Autopista Arturo U. Illia, waardoor de basis beter te zien is vanaf de Calle Carlos Pellegrini. De entreeportiek is met graniet bekleed.

In 1986 liet Sevel, het autobedrijf van Franco Macri, bovenop de toren het hoogste reclamebord van Argentinië plaatsen: een met neon verlichte constructie van ijzerprofielen en plaatstaal met de logo's van Fiat en Peugeot. Later volgden borden van Chrysler, CTI Móvil, Claro en Tarjeta Naranja, nu een ledbord.