Saint Ignatius of Loyola Church, Buenos Aires, Barokkerk in Montserrat, Buenos Aires, Argentinië

De kerk van Sint-Ignatius van Loyola is een witte barokkerk in Montserrat, Buenos Aires, met twee torens: de hogere rechtertoren draagt een klok met Romeinse cijfers, de lagere linkertoren eindigt in een kruis. Daartussen rijst een gebogen geveltop met kruis boven een groot getralied venster, en daaronder openen zich drie boogingangen. De plattegrond is een Latijns kruis met middenschip en zijkapellen die via hoge galerijen, matroneras genaamd, met elkaar verbonden zijn.

De jezuïeten bouwden hier in 1675 een eerste kerk van adobe; in 1686 verrezen de zuidtoren en de façade met bakstenen uit de eerste steenovens van Buenos Aires. Vanaf 1710 ontwierp Juan Krauss uit Pilsen de huidige laat-Duitse barokkerk, gebouwd 1712–1722 en ingewijd in 1734. De noordtoren met klok werd midden 19e eeuw toegevoegd.

De kerk was eerst gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Loreto en kreeg in 1610, na de zaligverklaring van Ignatius van Loyola, de naam San Ignacio. De koloniale altaarstukken werden gemaakt door meester-ambachtslieden en de muren waren gewit. De bovenste galerij boven de zijkapellen, matroneras genoemd, maakte het mogelijk om tijdens de mis te circuleren zonder de kerkgangers te storen.

Het gebouw is gemakkelijk bereikbaar en bezoekers kunnen diensten bijwonen of rondleidingen boeken. Het personeel staat klaar om vragen te beantwoorden en bij navigatie te helpen.

De noordtoren met het uurwerk werd pas midden 19e eeuw toegevoegd door ingenieur Felipe Senillosa; de zuidtoren is de oudere. In een van de zijkapellen rusten de resten van Juan José Castelli, een neef van Manuel Belgrano en lid van de Eerste Junta, die in 1812 stierf.