Quelccaya Ice Cap, Tropische gletsjer in de Cordillera Vilcanota, Peru.

Quelccaya is een tropische ijskap in de Cordillera Oriental van de Peruaanse Andes, met een oppervlakte van 42,8 vierkante kilometer en ijs tot 200 meter dik. De rand bestaat grotendeels uit ijskliffen tot 50 meter hoog, en de grootste uitlaatgletsjer is de Qori Kalis. De foto toont een steile, wit en lichtblauw gekleurde ijswand met verticale ribbels boven een grijsgroen meer vol drijvende ijsblokken, met bruine en beige rotsen op de voorgrond.

De eerste ijskernen van Quelccaya werden in 1983 geboord door het team van Lonnie Thompson, de eerste die buiten de poolstreken werden gewonnen; twee kernen van 164 m en 154 m reiken bijna 2000 jaar terug. Het aandeel van het zuurstofisotoop 18 stijgt sterk in de bovenste lagen van de laatste 50 jaar, een aanwijzing voor regionale opwarming. Fossiele plantenresten die het terugwijkende ijs vrijlegde, zijn gedateerd op 5200 v.Chr., toen de kap kleiner was dan nu.

Lokale gemeenschappen beschouwen de ijskap als een heilige geest, bekend als apu, en zijn afhankelijk van het smeltwater voor landbouw en dagelijks gebruik. Deze verbinding vormt hoe mensen in de regio hun relatie met de berg begrijpen.

Het bereiken van de ijskap vereist een rit van vier uur van Cusco naar het dorp Phinaya, gevolgd door een achtuurse wandeling over hooggebergteterrein. Bezoekers moeten tijd inruimen voor acclimatisering en voorbereid zijn op wisselende weersomstandigheden op deze hoogte.

De ijskap heet ook Quenamari, een naam die ze deelt met een stad in het district Corani en die van het Quechua-woord k'elccay, „schrijven“, komt. Sinds 2020 maakt ze deel uit van de Área de Conservación Regional Ausangate. De dichtstbijzijnde weg ligt nog 40 kilometer verder, en de rest van de tocht kan met lastdieren drie dagen duren.