Santa Clara de Asís, Koloniaal klooster in het district Lima, Peru.

Santa Clara de Asís is een clarissenklooster dat een groot deel van een bouwblok in Barrios Altos beslaat, begrensd door de straten Cangallo, Huánuco, Junín, Jauja en Áncash. De huidige kerk, in de 19e eeuw herbouwd, heeft een neoklassieke gevel met twee gelijke torens; de hoofdkloostergang dateert uit 1627. Binnen staan een rococo-hoofdaltaar uit de 18e eeuw, een neoklassiek Clara-altaar uit de 19e eeuw met een beeld uit de 18e, en de Cristo de Burgos uit de 17e eeuw in een aangrenzende kapel.

Tot 1596 stond hier een kapel gewijd aan de Maagd van Peña de Francia, toen de bouw van kerk en klooster begon. Aartsbisschop Toribio de Mogrovejo verkreeg in 1592 goedkeuring van Filips II per koninklijk besluit en van paus Clemens VIII, en de tempel werd op 10 augustus 1605 ingewijd. De Portugees Francisco Saldaña schonk zijn landgoed voor de stichting. De hoofdkruisgang dateert van 1627, de kerk van 1643-1646, en de huidige tempel werd in de 19e eeuw herbouwd; op 28 december 1972 werd hij tot Historisch Monument verklaard.

Het klooster draagt de naam van de Maagd van Peña de Francia, een devotie uit Salamanca die nog in de titel van de kerk voortleeft. Stichters waren aartsbisschop Toribio de Mogrovejo en de Portugees Francisco Saldaña, die zijn landgoed aan de stichting schonk. De zusters volgen de Regel van Sint-Clara volgens de hervorming van Urbanus IV, die de gemeenschap toestond goederen en renten te bezitten.

Het klooster is open voor bezoekers tijdens reguliere uren en stelt je in staat de architectonische kenmerken en binnenindeling te verkennen. Het is beter om bescheiden gekleed te gaan en rustig te lopen, want dit blijft een actieve religieuze plaats waar mensen komen bidden.

De enige toren die de bijna volledige sloop van de kerk in de 20e eeuw overleefde, bleef behouden bij het recht trekken van de straat, en de huidige neocoloniale gevel bevat een replica van die oorspronkelijke toren. Binnen staat het rococo hoofdaltaar uit de 18e eeuw naast het neoklassieke Retablo de Santa Clara uit de 19e eeuw, waarvan de hoofdnische een 18e-eeuws beeld van de heilige bevat.