Villarrica National Reserve, Nationaal reservaat in Provincie Cautín, Chili.

Het Nationaal Reservaat Villarrica, ook Hualalafquén genoemd, ligt in de provincie Cautín en is na het afstoten van grond voor de nationale parken Villarrica en Huerquehue verdeeld in elf afzonderlijke secties. De hoofdsecties zijn Hualalafquén, Quekhue, Quilembre, Pangui 1 en Llafa. Het beslaat 61.462 hectare Andesbos met araucaria's, lenga's en coigües, en omvat de Nevados de Sollipulli en een gletsjer van ongeveer 12 km².

Ze werd op 18 oktober 1912 bij Hoog Besluit nr. 1722 van het Ministerie van Industrie en Openbare Werken opgericht als Bosreservaat Villarrica en besloeg oorspronkelijk 165.000 hectare, met de eik als meest voorkomende soort en de coigüe plaatselijk dominant. Later werden gronden afgestaan voor het Nationaal Park Villarrica in 1940 en het Nationaal Park Huerquehue, waardoor 61.462 hectare in elf sectoren overbleef.

In het reservaat wonen Mapuche-gemeenschappen, waaronder de nederzettingen Santiago Calfual, Manuel Marillanca, Juan de Dios Ancamil en Newen Mapu Aukinko. Zij bewonen het gebied al vele jaren en dragen bij aan de zorg voor de flora en fauna. De naam Hualalafquén duidt het hoofdsector aan van de elf deelgebieden van het reservaat.

De toegang loopt via Route 199 naar de sector Puesco; het hoofdsectie van het reservaat bereikt men vanuit Pucón via de sectoren Rucapillán en Quetrupillán. Het 7 km lange pad naar de Lago Hualalafquén duurt ongeveer vier uur heen en terug, en een deel loopt langs de Río Chufquén. De ingang voert over particulier land binnen het reservaat; wandelingen zijn mogelijk met de parkwachters.

De Nevados de Sollipulli, ten noorden van het hoofdsectie van het reservaat, herbergen een gletsjer van ongeveer 12 km² die zichtbaar is vanaf het pad naar het Huesquefilo-meer. Diezelfde route loopt door araucaria-bos waar condors en guiña's zijn gemeld.