Haghartsin Monastery, Middeleeuws klooster bij Dilijan, Armenië

Het klooster Haghartsin is een middeleeuws complex van grijze en bruine stenen gebouwen bij Dilijan in de provincie Tavush, Armenië. De grootste kerk, Sint-Astvatsatsin, heeft een hoge zestienzijdige tamboer onder een steil kegeldak met kruis; ernaast staan twee kleinere kerken met kegeldaken, en aan de voet van het hoofdgebouw ligt een gevel met puntboogportaal. Het complex omvat verder een gavit, een refectorium en kapellen, met bomen rond de muren.

Opgericht in de 10e eeuw, kende het klooster zijn grootste bouwactiviteit tijdens de 12e en 13e eeuw onder leiding van Khachatur van Taron. De meeste vandaag zichtbare structuren ontstonden in deze periode voordat politieke verschuivingen het kloosterleven veranderden.

Het refectorium, in 1248 gebouwd door architect Minas, is een van slechts twee zulke gebouwen in Armenië, het andere in Haghpat. De rechthoekige zaal wordt door een zuilenpaar in twee gelijke delen verdeeld, elk overdekt met kruisende bogen en bekroond met met stalactieten versierde lichtopeningen. De naam Haghartsin komt van volksetymologie: khaghats 'speelde' en artsiv 'adelaar', naar een adelaar die tijdens de inwijding rondcirkelde.

Het klooster ligt ongeveer 18 kilometer van Dilijan en is bereikbaar via regelmatige verbindingen, vooral in het voorjaar en de zomer. De paden tussen de gebouwen kunnen ongelijk zijn, daarom wordt stevig schoeisel aanbevolen en bezoekers moeten tijd reserveren voor verkenning.

Lokale archieven vertellen dat tijdens de wijdingsceremonie van de hoofdkerk een adelaar boven het gebouw cirkelde. Dit moment gaf het klooster zijn naam, die dansende adelaar betekent in het Armeens.