Església de Sant Serni de Nagol, Romaanse kerk in Nagol, Sant Julià de Lòria, Andorra.

De Església de Sant Serni de Nagol is een vóór 1055 gebouwde Romaanse kerk met een rechthoekig schip, een halfronde apsis en een klokkengevel met twee openingen. Het 9,34 m lange schip heeft een zadeldak van zichtbare houten balken en spanten dat het oorspronkelijke tongewelf vervangt; de apsis van 11,5 m is opgetrokken uit leisteenblokken. In de zuidgevel opent een rondboogdeur, met een in de muur ingelaten wijwatervat van graniet, en ervoor staat een portiek met lessenaarsdak.

De kerk werd gebouwd vóór 1055, toen bisschop Guillem Guifré van Urgell haar wijdde; de wijdingsoorkonde, in 1979 gevonden in een houten reliekhouder in het altaar, is het oudste schriftelijke document in de nationale archieven van Andorra. Schip, apsis en portaal werden in de 17e en 18e eeuw ingrijpend verbouwd, en op 16 juli 2003 werd het gebouw als Bé d'interès cultural geregistreerd.

De kerk bewaart originele altaren en Romaanse muurschilderingen zichtbaar in de oostelijke apsis en langs de noordwand. Deze kunstwerken laten zien hoe gelovigen de heilige ruimte door de eeuwen heen hebben gevormd.

De kerk staat in Nagol, boven Sant Julià de Lòria, en is alleen te voet bereikbaar via een bergpad; het laatste stuk stijgt gestaag, dus reken tijd voor de klim. Het gebouw is klein en meestal onbemand, en de romaanse schilderingen in de apsis zijn muurfragmenten, geen volledig programma.

De kerk bezat ooit drie retabels uit verschillende perioden; dat uit de 16e eeuw werd later naar het einde van de kerk verplaatst en alle worden nu bewaard in de depots van het Departement voor Cultureel Erfgoed, niet in het gebouw. Bij de restauratie van 1979 onder Pere Canturri werd de altaarplaat opgetild en vond men een houten reliekhouder met de wijdingsoorkonde.