Diawling National Park, Beschermd wetland bij de Senegal rivier, Mauritanië

Het Diawling Nationaal Park is een beschermd gebied in de lagere Senegalrivierdelta met zoutbinnendijken, moeraspoelen en zandduinen. Het omvat drie kustmeren en een door mangroven omzoomde estuariumzone waar water, planten en land elkaar ontmoeten.

De overstromingsvlakten van de beneden-delta behoorden tot de rijkste wetlands van West-Afrika tot de droogtes van de jaren 1970 en de dammen van Diama (1985) en Manantali (1986) de zoetwateroverstromingen verminderden en de delta uitdroogden. IUCN beval in 1989 bescherming aan; het park werd opgericht in 1991 en werd in 1994 een Ramsar-gebied.

Lokale herders en vissers gebruiken het park als een vitale ruimte voor hun dagelijks werk en onderhouden praktijken die door generaties zijn doorgegeven. Deze activiteiten bepalen hoe het landschap eruitziet en functioneert voor de gemeenschappen die ervan afhankelijk zijn.

Het gebied is vooral toegankelijk voor vogelspotting en natuurwandelingen, omdat het een kwetsbaar ecosysteem is dat bescherming nodig heeft. Het beste moment om te bezoeken is tijdens vogeltrektijden wanneer honderden soorten passeren en het landschap tot leven brengen.

De laatste in Diawling geregistreerde West-Afrikaanse leeuw werd in 1970 doodgeschoten, de laatste waarneming van de roodvoorhoofdgazelle was in 1991. Afrikaanse lamantijn, West-Afrikaanse krokodil en nijlpaard verdwenen na de bouw van de Diamadam. Overgebleven zijn onder meer gevlekte hyena's, Afrikaanse wolven, wrattenzwijnen, wilde katten, Kaapse hazen en patasapen.