Klášter Dolní Ročov, Augustijner klooster in Dolní Ročov, Tsjechische Republiek.

Het Klášter Dolní Ročov is een voormalig Augustijnenklooster in het Džbán-gebergte, twaalf kilometer ten zuiden van Louny, in het dal van de Klášterský potok. Het barokke complex, tussen 1746 en 1750 verbouwd onder Kilian Ignaz Dientzenhofer en daarna door Anselmo Lurago, groepeert zich rond de kerk van Maria-Tenhemelopneming, met op de voorgevel een hoge toren die Jan Blažej Santini in 1715-1718 bouwde. Naast de kerk staat een begraafplaatskapel.

Het klooster werd in 1373 door Albrecht z Kolovrat gesticht en onderging later aanzienlijke beschadigingen tijdens de Hussietische Oorlogen en Saksische aanvallen in 1631. De barokke transformatie met de nieuwe torens volgde ongeveer een eeuw later en markeerde een architectonische heroriëntatie van het complex.

Het bekendste symbool van het klooster is de gotische kalkstenen Madonna van Področov met het Kind Jezus, 1,25 meter hoog en uit de tijd van de stichter; zij staat in een glazen vitrine op het hoofdaltaar en er worden vele wonderen aan toegeschreven. Het Ročov-graduale, een handschrift in Tsjechische kooraalnotatie, ontstond hier, maar de boekencollectie van het klooster berust nu in het stedelijk museum van Louny. Jaarlijks komen pelgrims voor de bedevaart, waarbij het lied Ročovský Zdrávas ter ere van de Moeder Gods wordt gezongen.

Het terrein is momenteel onder renovatie en fungeert als opslagplaats voor humanitaire hulp. Bezoekers moeten van tevoren nagaan of toegang mogelijk is en zich voorbereiden op bouwwerkzaamheden en beperkte gebieden.

De hoge toren aan de kerkgevel en de begraafplaatskapel werden tussen 1715 en 1718 toegevoegd door Jan Blažej Santini, niet door Dientzenhofer. Dientzenhofer leidde de verbouwing van 1746 tot 1750, nadat wolkbreuken in 1731, 1740 en 1745 het klooster bouwvallig hadden gemaakt.