Jizerskohorské bučiny, Natuurreservaat in Frýdlant, Tsjechië.

Jizerskohorské bučiny is een nationaal natuurreservaat van 27 km² in het noorden van het Isergebirge, in 1999 ontstaan door de samenvoeging van zeven oudere reservaten. Het kerngebied beslaat 950,9 ha, met een bufferzone van 1750,4 ha, en loopt van 360 m bij het boswachtershuis Dubina tot 1006 m op de Polední kameny. Diep ingesneden dalen en rotsuitsteeksels kenmerken het terrein, met de ongeveer 30 m hoge Velký Štolpich, de grootste waterval van het Isergebirge, en de 7 ha grote vijver Šolcův rybník.

Het gebied kreeg beschermingsstatus in 1960 en werd zonder menselijke ingreep behouden voordat het in 1999 een nationaal natuurreservaat werd. Deze lange geschiedenis van bescherming stelde het bos in staat om zijn natuurlijke structuur en soortensamenstelling te behouden.

Dit gebied is een plaats waar oude beukenbossen het landschap bepalen en bezoekers de natuur in haar oorspronkelijke staat kunnen ervaren. Mensen komen hier om te begrijpen hoe natuurlijke bosecosystemen functioneren en welke rol deze bomen in Europa spelen.

De beste manier om dit bos te verkennen is te voet via bestaande wandelpaden die door verschillende hoogteverschillen kronkelen. De paden kunnen in moeilijkheid variëren afhankelijk van het weer en het seizoen, dus stevig schoeisel wordt aanbevolen.

In juli 2021 werden deze beukenbossen het eerste Tsjechische natuurerfgoed op de UNESCO-Werelderfgoedlijst, toegevoegd aan de bestaande Oerbossen van de beuken in de Karpaten en andere regio's van Europa, die eind 2019 uit 78 gebieden in twaalf landen bestonden. De aanvraag was in 2019 ingediend door het Agentschap voor Natuurbescherming via het ministerie van Milieu.