Pekárna Cave, Prehistorische grot nabij Brno, Tsjechische Republiek

Pekárna is een tunnelvormige grot in het Moravisch Karst, op het kadastergebied van Mokrá u Brna, 1,5 km ten zuidoosten van Ochoz u Brna. De opening, tot 6 m hoog en 23 m breed, komt uit op het dal van de Říčka. Binnen loopt één gang van 64 m, bijna tot het einde verlicht door daglicht; daar verspert een blokkenlawine onder een schacht de weg.

Pekárna werd onderzocht door Jan Knies in 1880, Jindřich Wankel in 1881 en Martin Kříž in 1884–1885; het werk van Karel Absolon in 1925–1930 maakte de grot bekend. De vondsten reiken van het Micoquien van het middenpaleolithicum via het neolithicum van de lineaire bandkeramiek en de bronstijd tot de Hallstattcultuur van Horákov; de belangrijkste lagen rond 11.000 v.Chr. behoren tot het Magdalénien.

De gravures staan op paardenribben, niet op de wanden: de in 1927 gevonden „Strijd van bizons“ en de „Grazende paarden“ uit 1963, plus twee in een doorboord gewei gekraste beren. Het zijn de vroegst bekende begrensde taferelen uit de paleolithische kunst. De vondsten worden bewaard in het Instituut Anthropos in Brno.

De grot bevindt zich in een beschermd natuurgebied en is het hele jaar door toegankelijk onder relatief droge omstandigheden. Bezoekers moeten zich voorbereiding op ongelijk terrein en overwegen een zaklamp mee te nemen om de binnenpassages te verkennen.

De bekendste vondsten van de grot zijn twee gravures op paardenribben: de in 1927 gevonden "Bizonengevecht" en de in 1963 gevonden "Grazende paarden". Ze gelden als de oudste bewaarde weergave van een begrensde scène in plaats van losse dieren.