Inchcolm Abbey

Inchcolm Abbey is een klooster op het eiland Inchcolm in Fife met meerdere stenen gebouwen die kerkruines, cloisters en een achthoekige kapittelzaal omvatten, verspreid over het eilandcentrum. De structuren tonen de indeling van een typische middeleeuwse benedictijnse kloostergemeenschap.

Het klooster werd in de 12e eeuw gesticht na een incident dat schuiling zocht en werd in 1235 verheven tot abdij. Deze verheffing markeerde een belangrijk verandering in de positie en religieuze betekenis van de gemeenschap.

De abdij bevat een van Schotlands zeldzame overgebleven keltische gregoriaanse zangmanuscripten, de Inchcolm Antiphoner, met gezangen gewijd aan Sint Columba.

Toegang tot de abdij is per veerpont vanaf het vasteland, dus bezoekers moeten de vaartijden controleren en zich voorbereiden op wateromstandigheden. Het terrein is oneffen en heuvelachtig, terwijl Historic Environment Scotland de locatie beheert en bezoekersfaciliteiten en informatie biedt.

Een Latijnse inscriptie aan de ingang drukt het vertrouwen van middeleeuwse bouwers in hun werk uit, stellende dat de structuur zal blijven bestaan totdat een onmogelijke gebeurtenis plaatsvindt. Deze verklaring weerspiegelt de trots van de ambachtslieden in hun bouwkundige prestatie.

Locatie: Fife

Oprichters: David I of Scotland

Onderdeel van: Inchcolm, Abbey, hermit's cell, First World War and Second World War defences

GPS-coördinaten: 56.03001,-3.30171

Laatste update: 9 december 2025 om 19:40