Het Historische Centrum van Cuiabá is een oud stadsdistrict in Brazilië dat zich over verschillende blokken uitstrekt met meer dan 1000 gebouwen uit verschillende perioden. Het gebied toont dichte bebouwing met verschillende bouwstijlen, van bescheiden woningen tot meer substantiële structuren.

Het centrum werd opgericht in 1719 tijdens een goudkoorts en ontwikkelde zich van een mijnbouwdorp tot de hoofdstad van de staat Mato Grosso. Deze transformatie toont hoe een tijdelijke prospectieplaats een permanente administratieve stad werd in ongeveer 100 jaar.

De architectuur mengt koloniale invloeden met lokale materialen die het verhaal van vroege vestiging vertellen. De straten en pleinen tonen hoe inwoners zich dagelijks voortbewegen en de ruimte gebruiken.

Het gebied is het best te voet te verkennen, omdat gebouwen dicht bij elkaar staan en de straten een compact layout vormen. Veel structuren ondergaan nog steeds restauratiewerkzaamheden, dus sommige gebieden kunnen afgesloten of in onderhoud zijn.

De naam komt uit de inheemse Bororo-taal en betekent pijlvissen, wat de afhankelijkheid van de vroege inwoners van de rivier weerspiegelt. Deze taalkundige verbinding met de eerste volkeren blijft zichtbaar in hoe de gemeenschap vandaag de dag naar haar waterwegen kijkt.