Stratford Point Light

Stratford Point Light is een gietijzeren vuurtoren van 11 meter hoog waar de Housatonic River Long Island Sound ontmoet. De toren heeft een karakteristieke rode band en lantaarnkap en functioneert nog steeds als actieve navigatiehulp voor scheepvaartverkeer.

De oorspronkelijke structuur werd in 1822 gebouwd als houten toren en onderging in 1881 een grote reconstructie met een nieuwe gietijzeren structuur en moderne Fresnel-lens. Deze renovatie maakte het tot een belangrijke navigatievoorziening voor de Connecticut-kust.

De vuurtoren diende lang als een belangrijk oriëntatiepunt voor lokale vissers en zeelieden die deze wateren bevaren, met de duidelijke rode band en lantaarn zichtbaar van ver zee. De plaats blijft onderdeel van de maritieme identiteit van de gemeenschap.

De locatie bevindt zich waar bootverkeer frequent is, waardoor het gemakkelijk is om vaartuigen te observeren die de navigatiehulp in echte omstandigheden gebruiken. Het helpt om bij laagwater te bezoeken als meer van de kustlijn en omgeving toegankelijk wordt.

De site kreeg erkenning op het National Register of Historic Places in 1990, wat zijn plaats in de Amerikaanse maritieme geschiedenis erkent. Onder de vuurtorenkeerders die het vanaf 1822 onderhielden, diende Amy Buddington van 1848 tot 1861, waardoor zij een opvallend persoon was in wat traditioneel een door mannen gedomineerd beroep was.

Locatie: Stratford

Ontstaan: 1822

Hoogte: 11 m

Gemaakt van: cast iron

GPS-coördinaten: 41.15170,-73.10330

Laatste update: 14 december 2025 om 12:00