Walney Lighthouse

De Walney Lighthouse is een stenen constructie van 24 meter hoog aan de zuidelijke punt van het eiland Walney met wit geschilderde muren. Twee aangrenzende huisjes voor vuurtorenopzichters met leisteen daken maken het complex compleet.

De vuurtoren werd gebouwd in 1804 om een houten structuur te vervangen die in 1803 door vuur was vernietigd. Sindsdien heeft het schepen geleid naar de dokken van Glasson en de rivier Lune.

De vuurtoren vertegenwoordigt maritiem erfgoed door zijn bewaarde architectonische elementen uit het Georgische tijdperk. De stenen constructie en de huisjes van de vuurtorenopzichters vertellen het verhaal van het belang van deze plaats voor lokale scheepvaarttradities.

De locatie is gemakkelijk bereikbaar aan het zuidelijke einde van het eiland Walney en biedt goed zicht op de kust en het omringende landschap. Bezoekers moeten voorbereidt zijn op wisselvallige weersomstandigheden die typisch zijn voor blootgestelde kustgebieden.

Dit was de laatste bemande vuurtoren in Engeland en werkte met catoptrische apparatuur tot zijn automatisering in 2003. De omschakeling van acetyleen naar elektrisch licht in 1953 markeerde een belangrijke verschuiving in hoe het functioneerde.

Locatie: Barrow-in-Furness

Ontstaan: 1804

Hoogte: 24 m

Gemaakt van: stone

Onderdeel van: Walney Lighthouse With Two Attached Cottages And Outbuildings

GPS-coördinaten: 54.04860,-3.17720

Laatste update: 12 december 2025 om 18:43