Bylaugh Hall

Bylaugh Hall is een Engels landhuis gebouwd uit kalksteen met een plat dak gekroond met decoratieve obelisken en heraldische stenen beesten. Het interieur volgt Palliadiaanse ontwerpprincipes met een centraal dubbel terugkeer trap en vloeiende ruimtes zonder traditionele gangen.

Het huis ontstond uit het testament van Sir John Lombe in 1817, dat geld voor de bouw voorzag, maar juridische geschillen vertraagden het project tot 1852 toen de bouw eindelijk begon. Na voltooiing in het midden van de 19e eeuw kreeg de structuur militair belang tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De architectuur combineert klassieke en jacobeaanse elementen uit de 19e eeuw, wat weergeeft hoe de ontwerpen van Engelse landhuizen in die tijd veranderden. De kamers tonen kenmerken van verschillende stilistische periodes die een interessante mengeling van invloeden creëren.

Het gebouw ligt op een landgoed in een rustige landelijke setting met beperkt parkeergelegenheid en toegangsopties die van tevoren moeten worden gecontroleerd. De meeste bezoekers hebben een auto nodig, aangezien het openbaar vervoer op deze afgelegen locatie schaars is.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het gebouw als hoofdkwartier voor de 100 Group Bomber Support-operaties van de Royal Air Force. Deze militaire rol is minder bekend dan het architecturale belang, maar vormt een cruciaal deel van zijn verleden.

Locatie: Bylaugh

Ontstaan: 1943

Architecten: Charles Barry, Jr., Robert Richardson Banks

Architectuurstijl: Elizabethan architecture

GPS-coördinaten: 52.72809,1.01280

Laatste update: 10 december 2025 om 21:08